Het is hier geen hotel

Op handen en voeten, stoffer en blik in de hand, kruip ik onder de tafel. De kinderen zitten nog aan het toetje. 'Mam, daar liggen ook nog wat sliertjes', zegt oudste dochter behulpzaam. We hebben mie gegeten. Althans: ík heb mie gegeten. De kinderen hebben het vooral op de grond laten vallen.

De huissloof

Mopperend kom ik overeind. Dat gaat over in schelden als ik m'n hoofd aan de tafel stoot. De oudste twee leven een beetje mee: 'gaat het mam?' 'Nee!' grom ik. 'Ik lijk hier verdorie wel een huissloof. De volgende keer dat jullie knoeien met het eten ruimen jullie het zelf maar op. Het is hier geen hotel'.

Lekker weekend

Twee uur later zitten de kinderen al helemaal klaar voor een nieuw seizoen Wie is de mol. Heerlijk zo'n weekend. Ik heb zin in een rustige, gezellige avond thuis. Net als ik op de bank plof vraagt jongste dochter (6): 'Mam, we mogen toch thee met lekkers? Het is zaterdagavond'.  'Als jij het water nu eens opzet', zeg ik tegen haar. 'Ik?' reageert ze verbaasd. 'Hoezo? Jij bent toch onze serveerster.' Ik zie de oudste twee hun best doen om het niet uit te proesten. Snel scan ik het gezicht van jongste dochter om te bepalen of dit best een bijdehante grap is of bizar brutaal. Ik kan het niet goed inschatten.
'Hup naar de keuken'. Ik duw haar van de bank. 'Je lijkt wel helemaal gek geworden. Thee zetten jij. Ik blijf vanavond eens lekker op de bank zitten. Het wordt steeds erger hier in huis'.

Weg gezellige, rustige avond

10 minuten later staat gekke Gerritje alsnog in de keuken, zit jongste triomfantelijk op de bank te wachten op de thee met chocola en is de puber boos naar boven vertrokken.

Oneerlijk: ik moet alles doen 

Kokend water vond ik bij nader inzien toch wat te gevaarlijk voor jongste. Toen ik daarom zei dat oudste dochter de thee dan maar moest pakken, ontplofte ze: "waarom moet ik altijd haar taakjes doen. Ze kan het best zelf. En waarom broer niet. Je vraagt het alleen aan mij. Het is zo oneerlijk."

Geen hotel

Als ik even later met een dienblad de kamer weer binnenkom, klaar om er ondanks alles toch een leuke avond van te maken, kijkt zoon (11) me aan: "Weet je mam, het is hier inderdaad geen hotel, het is veel beter. Jij doet al het werk en we hoeven er niet eens voor te betalen."

Over de schrijver
Gelooft in een maakbare wereld en heeft overal een mening over, maar maakt er zelf vaak een potje van. Vooral omdat ze altijd te druk is: met een eigen bedrijf, drie kinderen, vriendinnen, familie, sportclub en ook nog een man. Als het haar te veel wordt om al die ballen in de lucht te houden, laat ze ze gewoon vallen. Dan leest ze tot diep in de nacht romannetjes, kijkt obsessief - zelfs op de wc- Netflix series of shopt (online) hele mooie spullen die ze helemaal niet nodig heeft. Ze heeft dan ook meer dan 50 paar schoenen. Ze zegt altijd dat ze het ook prima kan redden zonder luxe, biologische slager, bezorgservice en werkster, maar dat is ongeveer hetzelfde als beweren dat je tegen discriminatie bent, terwijl je nog nooit een buitenlander hebt gesproken.
Reactie plaatsen
Meer dan 200+ verhalen van vrouwen met een fantastisch rotleven

Gratis nieuwsbrief Geen gezeur, meer wijn

Schrijf je nu in en ontvang regelmatig nieuwe verhalen in je inbox.