De puber krijgt een koekje van eigen deeg
17 augustus 2021 

De puber krijgt een koekje van eigen deeg

“Jaaaaaaa!! En weer een punt. Hoppakee. Ze willen me dood hebben, ze willen me heel graag dood hebben. Nee. Fuck. Fucking hell. Neeheee, Neeheee”.

De stem van Enzo Knol tettert door de kamer. Ik ben op zich al helemaal gewend aan de inhoud ervan. Als ik wat vraag aan zoon of dochter is het ook meestal: "wacht nog heel even mam. Ik ben bijna dood". Oh prima, zeg ik dan.

Ik word alleen wel gek van het geluid. Die Enzo praat zo 'fucking' hard. Vooral als hij aan het gamen is. Ik begrijp sowieso niet wat er zo leuk is aan het bekijken van Minecraft filmpjes. Dan bekijk je dus een filmpje waarin anderen het spel spelen. Aan het bouwen zijn of een parcours afleggen terwijl ze worden opgejaagd door zombies en tegenstanders. Links onderin zie je dan de hele tijd het hoofd van Enzo met een vriend, die luidkeels verslag doen. Een beetje zoals Jack van Gelder schreeuwt bij een doelpunt van het Nederlands elftal, leveren zij commentaar op alles wat er in deze online wereld gebeurt. Ik word gek van het lawaai.

En dan gaat het bij ons thuis zo:

“Doe je het geluid even uit? Of gebruik anders een koptelefoon”. Ik sta naast de stoel van dochter. "Ja doe ik mam," zegt ze.
Ze doet niets.

“De koptelefoon ligt op tafel, schat” Ik ben nog best bereid haar een handje op weg te helpen. “Ja mam, pak ik zo,” zegt dochter.
Ze doet niets.

Ik raak nu geirriteerd: “Zet dat geluid nu eens uit. Heb je me gehoord?" M’n grens is bijna bereikt, maar ik houd me nog in. “Jaahaaa, ik zeg toch dat ik het zo doe", antwoord dochter nu ook geïrriteerd.
Ze doet niets.

"Als je dat geluid nu niet uitzet, dan pak ik de I-pad af". De maat is vol, ik heb het apparaat al vast. Dochter briest woedend: “ik word gek van jou. Ik kan ook nooit even rustig kijken. Altijd zit je aan mijn kop te zeuren".
Ze stampt naar boven.

Ik kijk haar ietwat beduusd na. Hoe kan zo’n simpele vraag toch iedere keer weer helemaal uit de hand lopen?

De volgende ochtend moet ik heel vroeg weg. Dochter helpt me wel even met het aankleden van jongste (5). Vanuit de badkamer hoor ik: “kom kleed je even aan”. Okay zegt kleuter. Een halve minuut later klinkt dochter al wat strenger: “ je hebt nog niets gedaan, schiet even op”. Okay, zegt Kleuter. Weer wat later klinkt de stem van oudste heel boos: ‘Ik wil je best helpen. Maar als je nu niet doet wat ik zeg, dan ga je maar in je pyjama naar school”.

“Fijn hè, zo’n dochter die ja zegt en nee doet”, glimlach ik als ik de badkamer uitkom. Oudste lacht zuinig. We weten allebei waar dit ook over gaat. Ik geef haar een knuffel: bedankt dat je me wilde helpen. Nu lacht ze echt.
Ach ja, het gaat vanzelf weer over allemaal.

Over de schrijver
Gelooft in een maakbare wereld en heeft overal een mening over, maar maakt er zelf vaak een potje van. Vooral omdat ze altijd te druk is: met een eigen bedrijf, drie kinderen, vriendinnen, familie, sportclub en ook nog een man. Als het haar te veel wordt om al die ballen in de lucht te houden, laat ze ze gewoon vallen. Dan leest ze tot diep in de nacht romannetjes, kijkt obsessief - zelfs op de wc- Netflix series of shopt (online) hele mooie spullen die ze helemaal niet nodig heeft. Ze heeft dan ook meer dan 50 paar schoenen. Ze zegt altijd dat ze het ook prima kan redden zonder luxe, biologische slager, bezorgservice en werkster, maar dat is ongeveer hetzelfde als beweren dat je tegen discriminatie bent, terwijl je nog nooit een buitenlander hebt gesproken.
Reactie plaatsen
Meer dan 200+ verhalen van vrouwen met een fantastisch rotleven

Gratis nieuwsbrief Geen gezeur, meer wijn

Schrijf je nu in en ontvang regelmatig nieuwe verhalen in je inbox.